خلاصه نکات مهم

  • هرکدام از ما بر اساس فطرت خویش خدا را مییابیم و حضورش را درک میکنیم.
  • قرآن ما را به معرفت عمیقتر درباره خداوند فرامیخواند.
  • یکی از راههای شناخت خداوند، تفکر درباره نیازمندی جهان در پیدایش خود به آفریننده و خالق است.
  • هرگاه به خودمان نظر کنیم خود را پدیدهای مییابیم که وجود و هستیمان از خودمان نبوده است.
  • پدیدههایی که وجودشان از خودشان نیست، ضرورتاً برای موجود شدن نیازمند به پدیدآورندهای هستند که خودش پدیده نباشد.
  • آن آفرینندهای که خودش پدیده نیست و هستی در ذاتش میباشد، خدا نامیده میشود.
  • جهان همواره به خداوند نیازمند است و این نیاز هیچگاه قطع یا کم نمیشود.
  • در مقام مثال، رابطه خداوند با جهان مانند رابطه ژنراتور با جریان الکتریسیته است.
  • موجودات پس از پیدایش هم به همان اندازه به خداوند نیازمند هستند که در لحظه پیدایش نیاز دارند.
  • انسانهای غافل توجهی به نیاز دائمی به خداوند ندارند.
  • هرگاه معرفت انسان به خود و رابطهاش با خدا بیشتر شود، به نیاز خودش آگاهتر میگردد.
  • افزایش کمال انسانی باعث درک بیشتر فقر و نیاز است و در نتیجه باعث افزایش عبودیت و بندگی میگردد.
  • قرآن کریم رابطه میان خداوند و جهان خلقت را با کلمه «نور» بیان میکند.
  • خداوند نور هستی است یعنی تمام موجودات وجود خود را از او میگیرند.
  • با اینکه ما به وجود خداوند پی میبریم ولی با صفاتش او را میتوانیم بشناسیم ولی نمیتوانیم «چیستی» او را دریابیم
  • رویت خدا با چشم غیر ممکن است.
به بالای صفحه بردن