گفتار دوم

۱- شش‌ها به سطح درونی قفسه سینه متصل نمی‌باشند.

۲- طی دم با افزایش حجم قفسه سینه فشار از روی سیاهرگ‌های نزدیک قلب برداشته می‌شود و مکشی در این سیاهرگ‌ها ایجاد می‌شود که باعث حرکت خون به سمت قلب می‌شود.

۳- ویژگی کشسانی شش‌ها در بازدم کمک زیادی می‌کند ولی در هنگام دم باعث مقاومت شش‌ها در برابر باز شدن می‌شود.

۴- دیافراگم و ماهیچه‌های بین دنده‌ای داخلی و خارجی از نوع ماهیچه‌های اسکلتی هستند پس تمام ویژگی‌های ماهیچه‌های اسکلتی از جمله بروز انعکاس درباره آنها صادق است.

۵- در فرایند دم عمیق ماهیچه‌های بالاتر از سطح قفسه سینه و در بازدم عمیق ماهیچه‌های پایین‌تر از سطح قفسه سینه درگیر می‌شوند.

۶- حاصل تفاضل هوايى كه پس از دم عميق در دستگاه تنفس وجود دارد از هوايى كه پس از بازدم عميق در دستگاه تنفس قرار دارد چهار برابر هوايى است كه همواره درون شش‌ها قرار دارد.

۷- در دم عميق و معمولى ماهيچه‌هاى بين دنده‌اى خارجى منقبض مى‌شوند.

۸- هرگاه عنوان شود اولين هواى خروجى از دستگاه تنفس هنگام بازدم يا آخرين هواى ورودى هنگام دم ، منظور هواى مرده است كه بخشى از هواى جارى است كه جزء ظرفيت حياتى محسوب مى‌شود و تبادل نمی‌شود .

۹- در هنگام انجام دم عميق ، در پى افزايش حجم قفسه سينه طول ماهيچه‌هاى ديافراگم و گردن لزوماً كاهش مى‌يابد.

۱۰- زبان كوچك هنگام ريفلاكس ، استفراغ ، بلع و سرفه به سمت بالا و هنگام عطسه به سمت پايين حركت می‌كند.

۱۱- گنبدى شدن ديافراگم اشاره به عمل بازدم دارد كه مى‌تواند معمولى يا عميق باشد ، اما انقباض عضلات بين دنده‌اى داخلى تنها در مورد بازدم عميق صادق است.

۱۲- فردى كه يك دم عادى كرده است می‌تواند با يك بازدم عميق حداكثر ١٨٠٠ ميلى‌ليتر هوا از شش‌ها خارج كند .

۱۳- یک فرد بالغ پس از هر بازدم عادی حدود ۲۵۰۰ میلی‌لیتر هوا درون دستگاه تنفس خود دارد.

۱۴- حاصل تفاضل هوای ذخیره دمی از هوایی که پس از یک دم عادی درون دستگاه تنفس وجود دارد صفر است.

۱۵- حاصل تفاضل ظرفیت حیاتی از هوایی که پس از دم عادی درون دستگاه تنفس وجود دارد ۱۸۰۰ میلی‌لیتر است.

۱۶- نمی‌توان گفت تمامی هوای بازدمی ، اکسیژن کم و کربن‌دی‌اکسید زیاد دارد چون هوای مرده که در ابتدای بازدم خارج می شود ، به‌علت عدم تبادل گازهای تنفسی ، اکسیژن زیاد و کربن‌دی‌اکسید کم دارد.

۱۷- تنفس هم به صورت ارادی و هم بصورت غیرارادی قابل انجام است که مرکز کنترل ارادی تنفس ، در قشر مخ و مرکز غیرارادی آن در ساقه مغز قرار دارد.

۱۸- گیرنده‌های حساس به افزایش کربن‌دی‌اکسید در سیستم عصبی مرکزی ( بصل‌النخاع ) و گیرنده‌های حساس به کاهش اکسیژن در برخی سرخرگ‌ها ( آئورت و سرخرگ‌های گردن که خون‌رسانی به سر و مغز را عهده دارند ) قرار دارند.

۱۹- پیام مربوط به کاهش اکسیژن از طریق گیرنده‌های سرخرگ‌های گردن و آئورت و پیام مربوط به خاتمه دم از پل مغزی به بصل‌النخاع ارسال می‌شود.

۲۰- بصل النخاع نقش حیاتی در بدن انسان دارد چون هم در تنظیم تنفس و هم در تنظیم ضربان قلب دارای نقش است.

۲۱- علاوه بر دستگاه عصبی هورمون‌ها نیز در تنظیم فعالیت دستگاه تنفسی نقش دارند مثلاً هورمون‌های اپی‌نفرین و نوراپی‌نفرین که در شرایط تنش‌زا از غدد فوق کلیه ترشح می‌شوند باعث گشاد شدن نایژک‌ها می‌شوند.

۲۲- در نای گوسفند قبل از دو نایژه اصلی یک انشعاب سوم نیز مشاهده می‌شود که به شش راست می‌رود.

به بالای صفحه بردن