گفتار دوم

۱- از آنجایی که پروتئین‌های درون سلول خیلی متنوع هستند و پروتئین‌ها نیز به واسطه ترجمه mRNAها تولید می‌شوند پس می‌توان گفت متنوع‌ترین رناهای درونِ سلول ، mRNAها هستند.

۲- هیچ ژنی توسط چندین نوع آنزیم رنابسپاراز رونویسی نمی‌شود.

۳- درون سلول تمام مواد قندی و لیپیدی فاقد ژن رمزکننده مستقیم هستند.

۴- پیش ماده رنابسپارازها ریبونوکلئیک‌اسیدها ، پیش ماده دنابسپارازها و آنزیم‌های برش‌دهنده دئوکسی‌ریبونوکلئیک اسیدها و پیش ماده رناهای رناتنی آمینواسیدها می‌باشند.

۵- کدون‌ها عمومی می‌باشند یعنی در تمام سلول‌های زنده یک معنای مشترک دارند.

۶- همواره کدون آغاز ، AUG است اما هر AUG ای کدون آغاز نمی‌باشد.

۷- در اینترفاز همانندسازی برای دناهای خطی فقط در مرحله S رخ می‌دهد همچنین برای دناهای حلقوی(درون میتوکندری و کلروپلاست و پلازمید در مخمرها) همانندسازی می‌تواند مستقل از همانندسازی دنای هسته‌ای رخ دهد ، رونویسی و ترجمه نیز در تمام مراحل اینترفاز می‌توانند انجام شوند.

۸- در ساختار تاخوردگی اولیه رنای ناقل بیشترین فاصله بین محل قرارگیری آنتی کدون با جایگاه اتصال آمینواسید دیده می‌شود.

۹- اغلب آمینواسیدها می‌توانند توسط بیش از یک نوع رنای ناقل حمل شوند ولی هر نوع رنای ناقل فقط توانایی حمل یک نوع آمینو اسید مشخص را دارد.

۱۰- در همه کدون‌های پایان اولین نوکلئوتید یوراسیل است همچنین در هیچ کدام از کدون‌های پایان نوکلئوتید سیتوزین وجود ندارد و در تمام کدهای پایان نیز نوکلئوتیدهای یوراسیل و آدنین دیده می‌شوند.

۱۱- رنای ناقل با آنتی کدون AUU , AUC , ACU در طبیعت وجود ندارد.

۱۲- برای اتصال آمینو‌اسید به رنای ناقل نیاز به فعالیت کاتالیزورهای زیستی داریم.

۱۳- محل وقوع ترجمه در یوکاریوت‌ها و پروکاریوت‌ها مشترک بوده و درون سیتوپلاسم است توجه شود چون تمام اندامک‌ها از جمله میتوکندری و کلروپلاست جزئی از سیتوپلاسم هستند پس ترجمه رناتن‌های آنها نیز درون سیتوپلاسم رخ می‌دهد.

۱۴- طی ترجمه اولین کدونی که وارد جایگاه P می‌شود از جایگاه A عبور نکرده است.
💡توجه شود که در مرحله آغاز ترجمه به هنگام ورود کدون آغاز به ریبوزوم هنوز ساختار ریبوزوم و در نتیجه جایگاه P کامل نشده است.

۱۵- در مراحل آغاز و طویل شدن از ترجمه شاهد تشکیل پیوند هیدروژنی درون جایگاه‌های ریبوزوم هستیم.

۱۶- در مراحل طویل شدن و پایان ترجمه شاهد شکسته شدن پیوند هیدروژنی می‌باشیم.

۱۷- در مراحل طویل شدن و پایان ترجمه می‌توانیم شاهد ورود پلی پپتید به جایگاه A ریبوزوم باشیم.

۱۸- در ابتدای مرحله طویل شدن شاهد ورود یک آمینواسید بدون اتصال به رنای ناقل از جایگاه P به جایگاه A ریبوزوم هستیم.

۱۹- طی ترجمه هر رنای ناقلی که وارد جایگاه A رناتن می‌شود حداکثر دارای ۵ نوع مونومر است. (۴ تا نوکلئوتید در ساختار خود + ۱ آمینواسید که به آن متصل است.)

۲۰- در ترجمه ، هیچ‌گاه کدون آغاز وارد جایگاه A ریبوزوم و کدون پایان وارد جایگاه P ریبوزوم نمی‌شوند.

به بالای صفحه بردن