آرایه‌های «استعاره، تشبیه، واج‌آرایی، کنایه و ایهام» به‌ترتیب، در کدام ابیات آمده است؟ الف) ای عاقل اگر پای به سنگیت برآید ب) رحمت نکند بر دل بیچارۀ فرهاد ج) از دست کمان مهرۀ ابروی تو در شهر د) در وهم نیاید که چه مطبوع درختی ه) آن کیست که پیرامن خورشید جمالش فرهاد بدانی که چرا سنگ بریده است آن کس که سخن گفتن شیرین نشنیده است دل نیست که در بر چو کبوتر نتپیده است پیداست که هرگز کس از این میوه نچیده است از مشک سیه دایرۀ نیمه کشیده است

گزینه یک

د، ج، ه، ب، الف

گزینه دو

الف، د، ه، ج، ب

گزینه سه

د، الف، ج، ه، ب

گزینه چهار

ه، د، ج، الف، ب

گزینه 4

در بیت «ه»، مشک سیه استعاره از مو و گیسو است. / بیت «د» تشبیه دارد: تو مثل درخت مطبوعی هستی. / بیت «ج» واج‌آرایی در مصوت دارد. / در بیت «الف»، «پا به سنگ آمدن» کنایه از دچار سختی شدن است. / در بیت «ب»، «شیرین» ایهام دارد.

به بالای صفحه بردن