آرایه‌های «ایهام تناسب، تشبیه، حسن تعلیل، مجاز، اغراق» به‌ترتیب در کدام بیت‌های زیر دیده می‌شود؟ آ) بس که بد می‌گذرد زندگی اهل جهان مردم از عمر چو سالی گذرد عید کنند ب) صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام چون سوسنِ آزاده چرا جمله زبانی؟ پ) ز بس که تلخی دوران چشیده‌ام صائب دهان مار شود تلخ از گزیدن من ت) لعل است یا لبانت؟ قند است یا دهانت؟ تا در برت نگیرم نیکم یقین نباشد ث) زبان تلخ داری ای پسر لیک چو نطق طوطی‌ات شکر دهانی

گزینه یک

ب، ث، پ، ت، آ

گزینه دو

ب، ت، آ، ث، پ

گزینه سه

آ، ث، پ، ت، ب

گزینه چهار

ث، ت، آ، ب، پ

گزینه 2

آ: حسن تعلیلی ناامیدانه برای برگزاری جشن نوروز در ایران! ب: «کام» ایهام تناسب دارد. پ: در تلخ‌کامی شاعر اغراق شده است. ت: مصراع نخست دارای تشبیهات آشکاری است و رندی عاشقانه‌ای هم در مصراع دوم در انتظار معشوق است! ث: «زبان» مجاز از سخن است. مصراع دوم: همچو نطق طوطی، شکردهانی برایت هست (وجود دارد.)

به بالای صفحه بردن