آرایه‌های «تشبیه، استعاره، حسن تعلیل، ایهام و اغراق» به ترتیب، در کدام ابیات آمده است؟ الف) ز سوز شوق دلم شد کباب، دور از یار مدام خون جگر می‌خورم ز خوان فراق ب) یارب به وقت گل گنه بنده عفو کن وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش ج) بس که حرف حق کسی در دهر نتواند شنید گیرد اول در اذان گفتن مؤذّن گوش را د) ز تاب آتش سودای عشقش بسان دیگ دائم می‌زند جوش هـ) از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم وز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

گزینه یک

د، ج، ب، هـ، الف

گزینه دو

د، ب، ج، الف، هـ

گزینه سه

هـ، ب، الف، ج، د

گزینه چهار

ب، ج، الف، د، هـ

گزینه 2

د) مانند ديگ جوش مي‌زنم= مي‌جوشم ب) شفيع گنه شاعر سرو لب جويبار است که تشخيص دارد و هر تشخيصي استعاره است. ج) شاعر دليل دست به گوش گرفتن موذن را ناتواني افراد در شنيدن حرف حق مي‌داند. الف) دور از يار 1) در دوري از يار 2) از يار دور باد ه) شاعر در فراواني اشک و پايداري ياد معشوق اغراق کرده است.

به بالای صفحه بردن