بیتِ زیر با کدام بیت، قرابت مفهومی دارد؟ «هم در آن پا برهنه جمعی را پای بر فرق فرقدان بینی»

گزینه یک

پای تا در راه ننهی کی شود منزل به سر
رنج تا بر تنت ننهی کی شود جان جفت ناز

گزینه دو

جان در قدمت کنم ولیکن
ترسم ننهی تو پای بر خس

گزینه سه

پایی که در نیاید روزی به سنگ عشقی
گوییم جان ندارد تا دل نمی‌سپارد

گزینه چهار

پستی دلیل قرب بود در طریق عشق اینجا پیاده پیش بود از سواره‌ها

گزینه 4

در گزینۀ 4، پیش بودنِ پیاده از سواره‌ها در راه عشق، متناسب با بیت اصل پرسش است که می‌گوید در اقلیم عشق، عاشقانی را می‌بینی که به ظاهر با پا برهنه و فقرند اما پای خود را بر سر ستارگان آسمان نهاده‌اند، یعنی دارای مقام بسیار بالایی هستند. بررسی سایر گزینه‌ها: 1) برای رسیدن به هدف غایی و مقصود نهایی باید قدم در راه بگذاری و سختی‌های راهِ رسیدن به معشوق را به جان [با صبر و رضا] پشت سر نَهی. 2) مفهوم فدا‌شدن عاشق و بیم از بی‌توجهی معشوق! 3) در گزینۀ 3 نیز سعدی، از لزوم عاشق‌شدن، گرفتار‌شدن و دل‌سپردن به یار سخن می‌گوید: پایی که به عشق او، که همچون سنگ است برخورد نکند، ارزشی ندارد. بیتی است از غزلی پرآوازه با مطلعِ: « دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد؟ | | ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد» ---|---|---

به بالای صفحه بردن