ترتیب قرار گرفتن ابیات به لحاظ داشتن آرایه‌های «تناقض، مجاز، ایهام و استعاره» کدام می‌باشد؟ الف) به سلیمان برسانید که من چون نگین در کف هر دیو و دَدم (دد: حیوانوحشی) ب) ما را ز زیر پر هست راهی به گلستان هر‌چند سخت بندد صیّاد بال ما را ج) منم که معنی بیگانه آشنای من است نهال خامه من باغ دلگشای من است د) بسیار دیده‌ایم درختان میوه‌دار زین به ندیده‌ایم که در بوستان توست

گزینه یک

ب - ج - الف - د

گزینه دو

ج - الف - د - ب

گزینه سه

ب - ج - د - الف

گزینه چهار

ج - د - الف - ب

گزینه 2

تناقض (بیت «ج»): اینکه معنی بیگانه آشنا باشد. مجاز (بیت «الف»): نگین مجاز از انگشتر ایهام (بیت «د»): به: 1) بهتر 2) میوۀ به (استعاره از زیبایی های معشوق) استعاره (بیت «ب»): گلستان استعاره از جایگاه معشوق/ صیّاد: استعاره از موانع موجود بر سر راه عاشق/ نسبت دادن «پر» و «بال» به ما نیز استعاره به مشار می رود. دقت کنیم: در بیت «ج» منظور از «معنی بیگانه» مضامین تازه و دست نخورده است. شاعر با تمجید از قدرت شاعری خود می گوید معانی بدیع و تازه که برای دیگر شاعران بیگانه هستند، برای من آشنا و در دسترس هستند. چنین بیانی، چندان «متناقض نما» به نظر نمی رسد، اما تنها براساس «ظاهر واژه ها» و با آگاهی از «ظاهربینی طرّاح» ناچار باید وجود «تناقض» را در بیت «ج» پذیرفت و در حقیقت، همین تناقض ظاهری دلیل انتخاب گزینۀ (2) و ترجیح آن بر گزینه (3) می باشد وگرنه گزینه (3) نیز طبق شرحی که در زیر می بینیم، آرایه های مورد سؤال را شامل می شود، جز اینکه «تناقض» در آن، پیچیده و قابل چشم پوشی است. بررسی آرایه ها در گزینه (3): تناقض (بیت: «ب»): راه به گلستان داشتن با وجود بسته بودن بال (این «راه یابی» در «زیر پر» البته بیشتر در ذهن و تخیّل شاعر اتفاق می افتد و از تصاویر رایج سبک هندی است.) مجاز (بیت «ج»): خامه (قلم) مجاز از مهارت شاعری ایهام (بیت «د»): به:1) بهتر 2) میوه به (استعاره از زیبایی های معشوق) استعاره (بیت «الف»): دیو و دد: استعاره از فرومایگان و ناشایستگان

به بالای صفحه بردن