در همۀ ابیات، هر دو آرایه‌‌های ایهام و کنایه وجود دارند، به‌جز گزینۀ..................

گزینه یک

من به بوی توام ای دوست هواخواه بهار کز نسیمش به دماغم همه بوی تو رسد

گزینه دو

ز حسرت لب شیرین هنوز می‌‌بینم که لاله می‌‌دمد از خون دیدۀ فرهاد

گزینه سه

من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم که عنان دل شیدا به کف شیرین داد

گزینه چهار

خیال شهسواری پخت و ناگه شد دل مسکین خداوندا نگه دارش که بر قلب سواران زد

گزینه 3

در بیت «3» ایهام وجود ندارد. کنایه: عنان به دست کسی دادن: از خود بی‌اختیار شدن گزینۀ 1: بو: ایهام(رایحه- آرزو) - هواخواه بودن: کنایه گزینۀ 2: شیرین: ایهام(نام معشوق- نام مزه) - از خون لاله دمیدن: کنایه از جاودانه بودن عشق گزینۀ 4: قلب: ایهام (عضو بدن- مرکز لشکر) - خیال شهسواری بختن: کنایه از رویای قدرت در سر داشتن

به بالای صفحه بردن