در همۀ بیت‌ها به‌جز .................. ، دو مورد حذف فعل به قرینۀ معنایی رخ داده است.

گزینه یک

شکر خدا که مرد به بیداری فراق وحشی، کسی که دیدۀ بخت تو خفته خواست

گزینه دو

آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق خرمن مه به جوی خوشۀ پروین به دو جو

گزینه سه

مژده‌ ای دل که مسیحا نفسی می‌آید که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید

گزینه چهار

به درد مایل از آن سان که دیگران به دوا به زهر طالب از آن سان که دیگران به عسل

گزینه 4

گزینۀ 1: ای «وحشی» [به من گوش کن] شکر خدا [می‌کنم] که به بیداری فراق مرد، کسی که دیدۀ بخت تو را خفته می‌خواست. گزینۀ 2: [به] آسمان بگو که این عظمت (بزرگی‌اش) را نفروشد (به رخ نکشد) که در عشق خرمن ماه به جُوی [است] و خوشۀ پروین به دو جو [است]. گزینۀ 3: ای دل [با تو هستم]، مژده [بده] که مسیحا نفسی می‌آید که ... گزینۀ 4: به درد مایل [هستم]، از آن‌سان که دیگران به دوا [مایل هستند] و به زهر طالب [هستم]، از آن‌سان که دیگران به عسل [طالب هستند].

به بالای صفحه بردن