در کدام بیت آرایه های «استعاره، تشبیه، اغراق و کنایه» به کار رفته است؟

گزینه یک

بس کن از سرکه فشاندن زان لب میگون که من دل بر آن میگون لب سرکه فشان خواهم فشاند

گزینه دو

پای خاکین کن درآ کز چشم خونین هر نفس گوهر اندر خاک پایت رایگان خواهم فشاند

گزینه سه

گر چو چنگم در برآیی زلف در دامن کشان از مژه یک دامنت لعل روان خواهم فشاند

گزینه چهار

بر سر خاک اوفتان خیزان ز جور آسمان از تظلّم خاک هم بر آسمان خواهم فشاند

گزینه 3

استعاره: لعل استعاره از اشک/ تشبیه: تشبیه _معشوق(مشبّه)_ به _چنگ(_ _مشبّه‌به)_ اغراق: اشک خونین ریختن - آن هم به اندازه یک دامن! - بیانی اغراق آمیز است. کنایه: «زلف در دامن کشیدن کنایه» از آراسته و با ناز راه رفتن/ «یک دامن» کنایه از میزان بسیار زیاد

به بالای صفحه بردن