در کدام گزينه آرايۀ ايهام آفريده شده‌ است؟

گزینه یک

بهر تو اي مستي غفلت‌فروش
خواب شعور آورد و مرگ هوش

گزینه دو

چنگ در زلف او تواند زد
هر که از کافري حذر نکند

گزینه سه

در نيم شب برآيد مهر جهان‌فروزم
گر نيم شب درآيد خورشيد نيم‌روزي

گزینه چهار

صحبتي ز آويزشِ اغيار دور راحتي ز آميزش تيمار دور

گزینه 2

در زلف او مي‌تواند چنگ بزند: 1ـ در زلف او مي‌تواند دست ببرد، 2ـ با زلف او مي‌تواند چنگ بزند (زلف يار به ساز چنگ تشبيه شده‌است). معناي بيت نخست: اي مستي که فقط غفلت به بار مي‌آوري، خوابِ تو باعث بيداري شعور مي‌شود و مرگ تو مايۀ برگشت هوش و خرد است («هوش» فقط يک معنا مي‌دهد). البته معنای دوم هوش (مرگ) به‌دلیل آمدن واژۀ «مرگ» در کنار آن، به ذهن خطور می‌کند؛ اما در بیت قابل جایگذاری نیست. پس ایهام تناسب داریم، نه ایهام. در بيت سوم: «مهر» فقط معناي خورشيد مي‌دهد. «خورشيد نيم‌روزي» هم يعني خورشيد در ميانۀ روز که بسيار درخشان است. در بيت چهارم: «تيمار» فقط معناي اندوه و رنج مي‌دهد.

به بالای صفحه بردن