در کدام گزینه هر دو آرایه به‌درستی به بیت نسبت داده شده است؟

گزینه یک

نک نوبهار آمد کز او سرسبز گردد عالمی
چون یار من شیرین دمی چون لعل او حلواگری (حس‌آمیزی - جناس)

گزینه دو

ناید سخنم در دل تو، زآنکه به گفتار نتوان ستدن قلعه‌ای از آهن و از روی (ایهام و مراعات‌نظیر)

گزینه سه

ز آن است گل و نرگس رخسار تو سیراب
کز دیده روان کرده‌ام از مهر تو صد جوی (مبالغه و استعاره)

گزینه چهار

جز اینکه طعمۀ شهباز شد دلت چون کبک چه گل شگفت از این خندۀ بلند تو را (کنایه - اغراق)

گزینه 3

«گل» و «نرگس» استعاره از گونه و چشم است. «صد» نیز در بیت مبالغه است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینۀ «1»: شیرین دم حس‌آمیزی است، اما جناس در بیت دیده نمی‌شود. گزینۀ «2»: بیت ایهام ندارد. «قلعه» و «آهن» و «روی» مراعات‌نظیر دارند. گزینۀ «4»: گل شکفتن از خنده کنایه از شادمانی بسیار است. بیت اغراق ندارد.

به بالای صفحه بردن