نمونه‌هایی از آرایه‌های «تشخیص، کنایه، مجاز، استعاره، تشبیه» به‌ترتیب در کدام بیت‌ها دیده می‌شود؟ آ) بس که پیراهن بدرّم تا مگر بویی از پیراهنش پیدا شود ب) از که کرد آتش حوادث دور در سرای سپنج دود سپند پ) ز سرّ گوشوارش کیست آگاه چکیده شبنم از گل مانده در راه ت) خوشا وقتی که مستان جام نوشین به یاد چشمۀ نوش تو نوشند ث) هنوز رسم گدایی نبود در عالم که دیده کاسه به دریوزۀ بتان برداشت

گزینه یک

ث، آ، ت، ب، پ

گزینه دو

ب، ت، ث، آ، پ

گزینه سه

پ، ب، ث، آ، ت

گزینه چهار

ب، ث، آ، ت، پ

گزینه 1

بیت آ: پیراهن دریدن کنایه از شوق و شوریدگی است. بیت به داستان حضرت یوسف تلمیح دارد. بیت ب: سرای سپنج (سه پنج روزه و زودگذر) استعارۀ رایجی است از دنیا. بیت پ: گوشوارۀ یار در گوشش مانند شبنمی است که از برگ گل چکیده، اما هنوز به زمین نرسیده! بیت ت: «جام» مجاز از شراب است و «چشمۀ نوش» استعاره از دهان. بیت ث: «بتان» استعاره از «دلبران» است. دیده و چشم، انسان انگاشته شده است.

به بالای صفحه بردن