وابسته‌های پیشین در بیت زیر در کدام بیت تکرار نشده‌اند؟ «همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی به پیام آشنایی بنوازد آشنا را»

گزینه یک

هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق
این همه گفتند و آخر نیست این افسانه را

گزینه دو

همه شب از طرب گریۀ مینا من و جام
خنده بر گردش این گنبد مینا زده‌ایم

گزینه سه

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم
کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت

گزینه چهار

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

گزینه 4

وابسته‌های پیشین بیت صورت سؤال: همه شب (صفت مبهم) و این امید (صفت اشاره) است. در بیت گزینۀ 4 صفت مبهم (همه دیر) را دارد اما خبری از صفت اشاره نیست. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینۀ «1»: هر چه و این همه و این افسانه. *نکته: توجه کنید «چه» در این بیت به معنای هر چیزی و هسته است و «همه» در مصراع دوم صفت مبهم نیست، بلکه خودش در نقش هستۀ گروه اسمی آمده و وابستۀ پیشین پذیرفته است. گزینۀ «2»: همه شب و این گنبد گزینۀ «3»: آن نقاش و این نقش و همه نقش

به بالای صفحه بردن