کدام مورد، با توجه به ابیات زیر «غلط» است؟ «فلک در شگفتی ز عزم شماست ملک آفرین‌گوی رزم شماست شما را چو باور به یزدان بود هم او مر شما را نگهبان بود»

گزینه یک

در سروده «پنج ترکیب اضافی» یافت می‌شود.

گزینه دو

آرایه‌های «استعاره، اغراق و جناس» در ابیات به چشم می‌خورد.

گزینه سه

نقش قسمت‌های مشخص‌شده، به‌ترتیب، «متمم و مفعول» است.

گزینه چهار

بیت دوم با آیۀ شریفۀ «وَ مَن یَتَوکَّل عَلَی الله فَهُوَ حَسبُهُ» تناسب مفهومی دارد.

گزینه 3

را در مصراع اول بیت دوم نشانۀ مفعول نیست، بلکه «را»ی فک است، چو باورِ شما... . بنابراین، نقش مفعول نادرست است. بررسی سایر گزینه‌ها: گزینۀ «1»: عزم شما - آفرین‌گوی رزم - رزم شما - باور شما - نگهبان شما، ترکیب‌های اضافی ابیات هستند. گزینۀ «2»: اغراق در شگفتی بودن فلک از عزم شما / استعاره از نوع تشخیص در مصراع اول بیت اول / جناس: در و مر/ عزم و رزم گزینۀ «4»: عبارت عربی آمده در گزینۀ «4» می‌گوید: هرکس به خدا توکل کند، خدا برای او کافیست. همین معنا در بیت دوم دیده می‌شود.

به بالای صفحه بردن